Close
    Privé optreden Bruno Mars🎸🎤

    Maandag 19 augustus 2019

    Vandaag geen ontbijt, want we vertrekken om 07.30 uur op onze scooters naar de haven. We gaan snorkelen met de Manta's. Met 12 man aan boord gingen we op pad, een Nederlandse vroeg aan Boney waarom hij zijn gitaar bij zich had en hij zei "ja moest van hem", wijzend naar Etienne. Op een redelijke grote boot met lekkere snelheid richting Manta bay gevaren, de plek waar de Manta's zich in ieder geval in de ochtend bevinden. Kapitein Boney Mars ging voorop de boot staan, op zoek naar de Manta's. Wij moesten natuurlijk met onze uitrusting aan klaar staan. Als hij er één zag, liet hij dat met een enthousiaste hoge stem aan ons weten. En hup allemaal het water in. Prachtig om zo boven die grote Manta's te zwemmen, het lijkt net of ze zweven in het water. Het water was wel erg koud op die plek.

    Boney probeerde onder water te filmen of foto's te maken. Van Lois had hij een mooi filmpje.

    [Filmpje]

    Daarna voor de baai van Angel's Billabong en Broken beach gesnorkeld. Etienne snorkelt wat af hier, helemaal in z'n element. Tussendoor pakte Boney z'n gitaar en ging een een nummer van Bruno Mars zingen. Grappig dat hij dat deed.

    We gingen nog snorkelen op de plek, waar we eerder waren geweest, toen Quinn en Etienne gingen duiken en Lois en ik gingen snorkelen. Dus Lois en ik bleven lekker op de boot. Vlak voor de haven nog een keer een duik op zoek naar de grote zwarte tuna vissen. Ze weten precies welke soorten waar vaak zitten. Op de terugweg zong Boney nog een paar liedjes. Op wat bewolking na, was het een geslaagde boottocht🌥

    Voordat we weer verder gaan op de scooters even langs het kantoor van de boot, waarmee we terug gaan naar Bali. Op de heenweg gaven ze aan, dat je even moest doorgeven wanneer je weer terug wilde met je open ticket. Zo gezegd, zo gedaan. Wij op zoek naar "het kantoor". Gevonden, het was een tafeltje in een marktkraam aan het strand, een open office. Hij vroeg niet naar onze namen, en aantal personen. Dus er werd helemaal niks geregistreerd. Het zal wel goed komen.

    Voordat we verder naar Atuh Beach reden, eerst even de duikspullen naar het hotel gebracht en "even" de haren van Lois uitgekamd😱

    Het was weer een flink stuk hobbelen en bobbelen op de scooter. Maar de kinderen zijn goede chauffeurs. Op de borden staat Atuh beach rechtdoor en rechtsaf, de keuze is reuze. Natuurlijk net de "verkeerde" afslag gekozen. Nu kwamen we wel bij Atuh beach uit, maar aan de overkant lag Diamond beach. Daar wilde Lois toch ook wel even kijken. Dus nadat de drone weer ingepakt was, eerst weer een stukje terug en daarna de andere afslag genomen. En inderdaad ook hier weer een prachtig uitzicht. Via een mooie uitgehakte trap kon je naar beneden. Dit was goed te doen, dacht ik. Bijna beneden toch weer een heel steil stuk zonder touwen. Dus na enige twijfel draaide mams weer om naar boven. Ik heb in ieder geval de beenspieren goed getraind. Bovenaan even uitpuffen met een drankje. Nadat er een "paar" foto's waren gemaakt door Etienne, Quinn en Lois, kwamen zij ook weer boven. Gauw op de scooter in de koele wind terug richting ons hotel om daar bij zonsondergang een hapje te gaan eten.

    Er is hier veel keuze aan restaurants, bijna allemaal zonder klanten. Ik vind dat echt wel een beetje saai. Gelukkig kregen we gezelschap van een piepkleine zwarte kitten. Hij was echt nog heel erg klein en mager. Die heeft lekker samen met ons kip gegeten😺. Hij bleek bij het restaurant te horen, dus we hebben hem maar niet meegenomen! Voordat we terug naar ons hotel gingen, natuurlijk eerst nog even koffie gedronken bij ons favoriete koffietent!

    Read more link text

    Boulderen eitje, try Kelingking🧗‍♀️

    Zondag 18 augustus

    Het is een beetje een vreemd hotel hier, meer een homestay met een paar verlegen en slecht Engels sprekende medewerkers. Volgens mij is het allemaal familie, ik zal het eens navragen.

    Het ontbijt bestond vandaag uit de keuze: omelet, bananenpannekoek of noodles met thee, koffie en een bakje fruit. Prima maar het minste wat we tot nu toe gehad hadden.

    De pannenkoek smaakte iig wel goed en als je wilt krijg je het voor je kamer geserveerd.

    Bri voelde zich niet zo lekker dus ging ff een kwartiertje liggen. Daarna gingen we met de gehuurde scooters op pad, niet ver want 100m verderop hebben ze volgens mij de beste koffie van Balie en omstreken. Dus een tussenstop incl donuts is zo gemaakt.

    Het was ongeveer 3 kwartier rijden naar Kelingking Beach, het eerste doel van vandaag. Deze plek heeft de bijnaam T-rex, door de vorm van de rots. Dwars door het eiland door de bergen naar de andere kant. Prima wegen voor zon eiland, dacht ik nog...met nog 5 km te gaan was de weg volledig op en bestond deze alleen nog uit stukjes asfalt. Wat een drama.

    Maar goed aangekomen bij Kelingking Beach waren we dus niet alleen. Veel toeristen komen hier een kijkje nemen en veel proberen de klim naar beneden te maken.

    Dit is niet zomaar een afdaling, in NL zou dit zwaar verboden zijn en allang gesloten. Het is erg stijl en sommige stukken gewoon een wand van 90% afdalen of klimmen. Ja idd, dezelfde smalle weg weer omhoog ook! Dat past dus helemaal niet. Toch zijn we begonnen met afdalen. Quinn en ik voorop en Lois moest eerst nog wat shots maken voordat ze verder kon.

    Dus we waren de dames al snel uit het oog verloren. Tijdens de afdaling op het begin (makkelijke stuk) werden ook nog veel selfies gemaakt. Af en toe moesten we met verheven stem even melden: Lets go, Lets go!!

    Iets over de helft begon het vast te lopen, hier kon je echt maar 1 voor 1 naar boven of beneden. En dat in de hete zon. Bri had het wel gezien en ging weer terug. We hebben mensen niet goed hebben zien worden Maar ook mensen met kids van 7 die weer naar boven kwamen?? Ik zou het niet doen met die kleintjes maar goed. Uiteindelijk kwamen we beneden, dat voelde als een overwinning.

    Prachtig strand met mooie hoge golven. Snel erin en afkoelen. Oops dat valt toch ff tegen, de golven waren een stuk hoger en krachtiger als we dachten maar wel gaaf om in te duiken.

    Gelukkig kon je beneden ook water en bananen kopen voor de terugreis. Na het zwemmen, dronen en shoots weer naar boven.

    Manman ik was echt helemaal naar de klote. Maar ik heb het gered! Q en L ook maar die hadden het minder zwaar als deze oude man en Quinn had de rugzak nog overgenomen halverwege. We kwamen nog een Engelse gast tegen die boulderden en zei dat niks voorstelde in vergelijking met deze klim. Dat deed me dan weer goed!

    Bri was bij het eerste beste tentje neergestreken en had ook van alles zien gebeuren op de klim. Het gaat blijkbaar nogal eens mis.

    Afijn de ober vroeg gelijk of we wat wilde drinken en hij had met Bri al over het Manta snorkelen gesproken. 200k zei hij. Last price 175k. Hij leek heel veel op Bruno Mars, dus ik zei als jij ook gaat zingen op de boot. Hij gaf mij zijn kaartje “Boney Mars” stond erop😁 we zouden voor 10pm laten weten of we meegingen.

    Ik wilde wel voor het donker die klote weg gehad hebben dus wij snel naar Angels Billabong. Daar in de buurt. Weer zon stuk weg maar goed je gaat er steeds makkelijker door. Aangekomen waren de dames niet van plan weer een aantal trappen te nemen maar Quinn en ik vonden het toch wel even leuk om aan de rand te staan.

    Oh Broken Beach lag ernaast...ff gemist helaas.

    Maar we hadden toch niet veel tijd meer en waren weer terug voor het donker was. Even opfrissen en wat eten. We kwamen toch weer uit bij Papila’s Coffeehouse. We hadden daar de 1e dag al gelunched en was goed dus uit het hotel rechtsaf gegaan maar niks beters kunnen vinden en Lois wilde niet op de plaatselijke markt eten. Ik had lekkere Orange Chicken, Lois een Tosti met friet en de rest had pizza uit de steenoven. De koffie was ook weer top en de tent zat stampvol. Er was maar 1 serveerster die moest echt aanpoten vandaag.

    Beno Mars gemeld dat hij op ons kon rekenen morgen en wij om 7.50 klaarstaan aan de haven. Dus nu vroeg naar bed want morgen zal alles pijn doen.

    Read more link text

    Brommert rijden🛵

    Zaterdag 17 augustus 2019

    Laatste ochtend op het eilandje Nusa Ceningan. Na het ontbijt, op pad met 2 scooters. Nou ja, scooter? In Nederland mag je er gewoon de snelweg mee op, dus meer een soort van motor. Eerst even via de Yellow Bridge naar het andere eiland Nusa Lembongan. Deze bekende gele brug, die de twee eilanden verbindt, is in oktober 2016 ingestort. Ik vond 'm nu ook niet erg stabiel, dus best spannend. Het is een vrij smalle brug, waar veel toeristen lopen om een foto maken. En dan rijden er dus ook gewoon scooters overheen. Maar hier kan dat gewoon allemaal. Eerst maar weer even pinnen om onze miljoenen aan te vullen, want het gaat hard hoor. Toen naar een aantal strandjes gereden.Het eerste strandje was Dream Beach. Een stukje verderop ligt Devil's Tears. Je verwacht het niet, maar wat een drukte hier. Allemaal Chinezen, zij worden in kleine open vrachtauto's gebracht. Echt heel veel. Hier dan dus ook maar met een paar marktkramen neer strijken, wie weet levert het nog wat op.

    Blue Lagoon (Nusa Ceningan)

    Onderweg nog even wat gedronken op Secret Point en toen weer richting Nusa Ceningan, naar ons resort. Want om 13.00 uur staat de kapitein voor ons klaar om ons naar Nusa Penida te varen. Tja, en daar sta je dan met alle koffers op het strand....😅. Gelukkig ook hier genoeg taxi's te krijgen. Ingecheckt bij ons hotel en op zoek naar een restaurantje. Dat lijkt soms makkelijker dan het is. Aan de weg, tussen allerlei oude gebouwen ineens een moderne koffie-tent en daar heerlijk gegeten.

    Op het strand met onze leen-honden een tijdje illegaal op wat zitzakken van een ander hotel gezeten en daarna lekker wat cocktails gedronken en gerelaxt. Etienne had de snorkel meegenomen, dus hij ging maar eens een duik maken. Enthousiast kwam hij terug, 2 schildpadden gezien! Dus ook Quinn ging nog even op onderzoek uit en hij spotte gelukkig ook een joekel van een schildpad.

    Nog maar een cocktail genomen en wat te snacken en genoten van de mooie zonsondergang samen met onze vrienden🐶

    Read more link text

    Refresh👌🧜🏻‍♀️🐡

    Vrijdag 16 augustus 2019

    Heerlijk geslapen vannacht ondanks de blaffende en jankende honden en kukelende hanen. 89% gaf de sleepapp aan!

    9.00 ontbijt, geen buffet maar wel wat meer keuzes. Smaakte prima!

    We zitten op het duikresort van Cennigan Divers een PADI 5* duikschool dus alles gaat op de officiële manier.

    Om 10.00 kregen Quinn en ik een refresh cursus voor het duiken. Eerst een hoop formulieren en daarna een test van 20 vragen...dat was ff pittig maar de meeste wisten we gelukkig wel.

    Oke het zwembad in en de standaard oefeningen zoals masker af, klaren, drijfvermogen afstellen en reserve inhalator gebruiken bij je buddy.

    Het lukte ons allemaal aardig goed. Mij lukte zelfs de budda zit onderwater.

    Quinn moest alleen zijn handen meer bij zich houden en niet als een ballerina onderwater bewegen.

    We moeten misschien toch maar wat vaker duiken zodat we de refresh over kunnen slaan.

    Brigitte en Lois waren naar het strand gelopen en daar een paar uur doorgebracht met een drankje erbij natuurlijk.

    Om 13.00 ging de boot dus snel lunchen, wetsuits aan en met de boot mee.

    We hadden 2 divemasters en nog een paar duikers die met ons mee gingen.

    Bri en Lois gingen mee snorkelen.

    Het was maar een klein stukje varen net de baai uit en we waren al bij Nusa Penida. BDC en fles om en een achterwaartse koprol van de boot het water in.

    We mochten afdalen maar ik was de enige die zakte, de rest was te licht en kon niet dalen, wetsuite niet vol en te weinig kilo’s denk ik. Daar zat ik dan in m'n eentje op 15m onderwater;) ik kon ze goed in de gaten houden dus niks aan de hand en later kwamen ze dan ook eindelijk.

    Ondanks dat de zon niet continue scheen was het toch erg licht en kleurig. Heel veel vissen en koraal. Met duiken is het net of je midden tussen de vissen leeft, een 3D ervaring wat met snorkelen 2D is. We hebben helaas niet veel bijzondere vissen gezien, die we al niet eerder gezien hadden. Clownsvissen, trompetvissen, maanvissen, teveel om op te noemen maar helaas geen mola mola 🤙. Quinn had nog maar 70 in zijn fles zitten en ging met 1 divemaster de verkorte route...laten we nu net een schildpad tegenkomen. Na 42 min was de fles bijna leeg en kwamen we met de gebruikelijke tussenstop op 5m weer boven. Mooie duik maar niet speciaal. Toen ik de foto’s bekeek dacht ik shit dat had ik 2 jaar geleden ook: steeds mijn hand in beeld als ik de camera op mn pols doe...slimpie!

    Bij terugkomst hebben we lekker gerelaxt en alles eens goed bekeken als de mangrove droog komt te liggen. Er komen een aantal mooie krabben naar boven.

    Daarna voor de 2e keer de sunset proberen te zien maar nu was het te bewolkt.

    Dat maakt het hangen in een zitzak met een coctailtje er niet minder om🍸🍹

    Read more link text

    Stranded⛴🛶

    Donderdag 15 augustus 2019

    Laatste ochtend in Candi Dasa. Nog even snorkelen want Brigitte wilde nog iets moois laten zien en ik zou sowieso nog gaan. Maar het was high-tide en daardoor was het zicht niet optimaal. Toch wisten we de Nemo colony nog te vinden en zagen we nog een grote koffervis.

    Quinn kwam nog even met de drone vliegen en hier en daar nog wat foto’s maken, wat mooie plaatjes opleverde. Daarna uitchecken want de taxi zou ons om 13.00 uur oppikken.

    Aangekomen in Pandang Bai wisten ze direct mijn naam en werd alles voor ons geregeld. Wij en de koffers werden voorzien van stickers, een georganiseerde chaos altijd. Ze hebben me gelijk maar kaartjes voor de terugreis aangesmeerd, good price dus is dat ook klaar.

    De boot vertrok om 15.00 uur naar Nusa Lembongan. Dus hadden we nog 45 min om te eten. Dat lukte gelukkig, snel een croissant met van alles erop naar binnen gewerkt en naar de dok om in te stappen. Maar de boot kwam maar niet....uurtje later dus. Na een half uurtje varen waren we al bij de eilanden alleen moesten we door de inmiddels low-tide overstappen op een vlakkere boot. Die vaarde tergend langzaam naar de gele brug waar we opgehaald zouden worden.

    Door de volle maan is eb extra laag dus liep onze boot en de boten daarachter allemaal vast. Nou dat werd dus uitstappen en een stuk door de slip lopen met de koffers. Ineens vroeg een jongen waar ik heen moest en ik zei Ceningan Resort. Then your in Luck! I am from there and i have a small boat with me!

    Dus wij als enige in een bootje verder de rivier af. Andere Hollanders die nog op de andere boot stonden konden nu ook verder nu deze lekker licht was geworden. Wij hoefde niet heel ver meer en meerde aan bij het resort. Stuk door de slip maar voor de koffers werd gezorgd en wij kregen een welkomstdrankje aan de bar.

    Daarna onze huisjes bekeken, leuk met een open badkamer.

    Onderweg naar de zonsondergang kwamen we de eigenaar tegen en hebben we voor morgen afgesproken dat we eerst een refreshduik doen in her zwembad en in de middag een duik.

    Inmiddels was de zon al onder maar zijn we het strand afgelopen om toch nog wat foto’s te maken en wat te eten.

    Quinn en Lois hadden rendang besteld maar het smaakte naar curry, ik kon het toch niet laten om daar toch even navraag naar te doen. Nu lekker douchen onder de volle maan🌝

    Read more link text